تاریخ معماری مدرن (جلد 4)

این مجموعه به عنوان کتاب مرجع در دانشکده ها، مراکز آموزش عالی، مجامع پژوهشی، کتابخانه ها و نیز نهادهای اجرایی نظیر خدمات شهری، خدمات مهندسی و مشاور، پذیرفته شده است و مسلما با قرار گرفتن معماری و شهرسازی در جایگاه شایسته آن، یعنی سکانداری پیشرفت های اجتماعی- اقتصادی، مسلما نفوذ کمی و کیفی بیشتری در کلیه مراکز کار و تولید کالا نیز خواهد یافت. تا سی سال پس از جنگ جهانی دوم ـ دوران صلح و ثبات سیاسی طولانی به دنبال انعقاد معاهدۀ یالتا در 1944 که با پیوند طلا و دلار موجب ثبات پول در فاصلۀ 1944 تا 1971 شد و به رشد تکنولوژیک، اقتصادی و اجتماعی سرعت بخشید – تأسیسات و قرارگاه‌های انسانی در تمام دنیا، به میزان بی‌سابقه‌ای نسبت به ادوار گذشتۀ تاریخ بشر، رشد و توسعه یافت. در مدت عمر یک نسل، بناهایی بیشتر از آنچه در سراسر اعصار گذشته ساخته شده بود، احداث گردید. در این جلد از تاریخ معماری مدرن به مباحث زیر پرداخته شده است: روش‌ها و الگوهایی که بر اثر پژوهش در زمینۀ معماری مدرن، در مدت بیست سال قبل از آن پدید آمده بود، در این سال‌ها به کار گرفته شدند و در حقیقت به شکل وسیعی، اگرنه منسجم، بر محیط شهرهای پس از جنگ تأثیر گذاشتند. در این جلد پس از بررسی شرایط جدید، به ارزیابی این دستاوردها خواهیم پرداخت: مقیاس جهانی تجربه‌ها که در گوشه و کنار دنیا با تنوع محیط و سنت‌های ناهمگن مواجه‌اند؛ داده‌های کمّی به سرعت رو به تزاید و ابعاد سترگ مجتمع‌های شهری پیوسته در حال افزایش؛ وارونگی روابط فرهنگی به خروج معماری مدرن از حلقۀ محدود سرآمدان و رسوخ در میابن تودۀ مردم و تدریس آن در مدارس منجر شده است. لازم است در آغاز تصویری از شرایط زمانه به دست دهیم؛ از این رو با تجربۀ ایالات متحدۀ امریکا آغاز می‌کنیم و سپس به تجربۀ کشورهای امریکای جنوبی و آسیا می‌پردازیم (که در هر دو مورد این تجربه‌ها قبل از جنگ آغاز شده بود و وقوع جنگ باعث توقف آنها نشد)، آن‌گاه نوبت به بررسی بازسازی کشورهای اروپایی می‌رسد و در پایان به فرهنگ معماری دردهۀ شصت می‌پردازیم. در این بخش گفتارهای مستقل دربارۀ وضعیت تک‌تک کشورها را از دست می‌گذاریم، زیرا تجربه‌ها و فعالیت‌های بین‌المللیِ طراحان مهم سدۀ بیستم به محیط و سرزمین خاصی وابسته نبود و بررسی آنها مستلزم گفتاری واحد و درعین حال زمان‌بندی شده است.این مجموعه به عنوان کتاب مرجع در دانشکده ها، مراکز آموزش عالی، مجامع پژوهشی، کتابخانه ها و نیز نهادهای اجرایی نظیر خدمات شهری، خدمات مهندسی و مشاور، پذیرفته شده است و مسلما با قرار گرفتن معماری و شهرسازی در جایگاه شایسته آن، یعنی سکانداری پیشرفت های اجتماعی- اقتصادی، مسلما نفوذ کمی و کیفی بیشتری در کلیه مراکز کار و تولید کالا نیز خواهد یافت. تا سی سال پس از جنگ جهانی دوم ـ دوران صلح و ثبات سیاسی طولانی به دنبال انعقاد معاهدۀ یالتا در 1944 که با پیوند طلا و دلار موجب ثبات پول در فاصلۀ 1944 تا 1971 شد و به رشد تکنولوژیک، اقتصادی و اجتماعی سرعت بخشید – تأسیسات و قرارگاه‌های انسانی در تمام دنیا، به میزان بی‌سابقه‌ای نسبت به ادوار گذشتۀ تاریخ بشر، رشد و توسعه یافت. در مدت عمر یک نسل، بناهایی بیشتر از آنچه در سراسر اعصار گذشته ساخته شده بود، احداث گردید. در این جلد از تاریخ معماری مدرن به مباحث زیر پرداخته شده است: روش‌ها و الگوهایی که بر اثر پژوهش در زمینۀ معماری مدرن، در مدت بیست سال قبل از آن پدید آمده بود، در این سال‌ها به کار گرفته شدند و در حقیقت به شکل وسیعی، اگرنه منسجم، بر محیط شهرهای پس از جنگ تأثیر گذاشتند. در این جلد پس از بررسی شرایط جدید، به ارزیابی این دستاوردها خواهیم پرداخت: مقیاس جهانی تجربه‌ها که در گوشه و کنار دنیا با تنوع محیط و سنت‌های ناهمگن مواجه‌اند؛ داده‌های کمّی به سرعت رو به تزاید و ابعاد سترگ مجتمع‌های شهری پیوسته در حال افزایش؛ وارونگی روابط فرهنگی به خروج معماری مدرن از حلقۀ محدود سرآمدان و رسوخ در میابن تودۀ مردم و تدریس آن در مدارس منجر شده است. لازم است در آغاز تصویری از شرایط زمانه به دست دهیم؛ از این رو با تجربۀ ایالات متحدۀ امریکا آغاز می‌کنیم و سپس به تجربۀ کشورهای امریکای جنوبی و آسیا می‌پردازیم (که در هر دو مورد این تجربه‌ها قبل از جنگ آغاز شده بود و وقوع جنگ باعث توقف آنها نشد)، آن‌گاه نوبت به بررسی بازسازی کشورهای اروپایی می‌رسد و در پایان به فرهنگ معماری دردهۀ شصت می‌پردازیم. در این بخش گفتارهای مستقل دربارۀ وضعیت تک‌تک کشورها را از دست می‌گذاریم، زیرا تجربه‌ها و فعالیت‌های بین‌المللیِ طراحان مهم سدۀ بیستم به محیط و سرزمین خاصی وابسته نبود و بررسی آنها مستلزم گفتاری واحد و درعین حال زمان‌بندی شده است.